|
Ανησυχητικά αυξημένα τα φαινόμενα δηλητηρίασης σκύλων
Ανεξέλεγκτοι δολοφόνοι με φόλες
ΠΡΟΤΑΞΗ:
Ο προϊστάμενος του Ταμείου Θήρας δηλώνει στον "Π" ότι το πρόβλημα πήρε μεγαλύτερες διαστάσεις. Πολλοί κυνηγοί άφησαν στη μέση το κυνήγι και έτρεχαν σε κτηνίατρους
Βαρύ ήταν και φέτος το τίμημα που πλήρωσαν οι λαγοκυνηγοί και οι λάτρεις των περδικιών, αφού πολλοί από αυτούς έχουν χάσει τα αγαπημένα τους τετράποδα από τις θανατηφόρες φόλες που σκόρπισαν στους βιότοπους κάποιοι αδίστακτοι.
Ενδεικτικές του προβλήματος είναι οι αποκαλύψεις κτηνιάτρου που χρειάστηκε να παρέμβει σε περισσότερες από 20 περιπτώσεις δηλητηριασμένων σκυλιών σε διάστημα ενός μηνός.
Όταν σε μια κυνηγετική εξόρμηση κάποιος κυνηγός χάνει από φόλες ένα, δύο ή τρία σκυλιά, τότε η κάρπωση περνάει σε δεύτερη μοίρα. Εκείνο που προέχει είναι να εντοπιστούν όλοι αυτοί οι εγκληματίες που γεμίζουν τους βιότοπους με σουβλάκια, κεφτέδες και με ωμά κομμάτια κρέας, εμποτισμένα με δηλητήριο, και να οδηγηθούν ενώπιον της Δικαιοσύνης, ώστε να τιμωρηθούν παραδειγματικά.
Από τις αναγνωρίσεις
Οι δηλητηριάσεις κυνηγόσκυλων άρχισαν φέτος πολύ πριν την επίσημη έναρξη του κυνηγίου για το λαγό και το περδίκι. Από την περίοδο των αναγνωρίσεων καταγράφηκαν αρκετά περιστατικά δηλητηρίασης σκύλων. Οι νυχτοβάτες σκορπούσαν το θάνατο σε επιτρεπόμενες περιοχές κυνηγίου, αλλά και σε μικρές πλατείες όπου στάθμευαν τα αυτοκίνητά τους οι κυνηγοί, έτσι ώστε οι "ανεπιθύμητοι επισκέπτες" να εκδιωχθούν και να μην ξαναπατήσουν το πόδι τους στην περιοχή. Ως εάν η Κύπρος να ανήκει σε ορισμένους μόνον και όχι σε ολόκληρο τον πληθυσμό της.
Αυξημένα περιστατικά
Όπως δήλωσε στον "Π" ο προϊστάμενος του Ταμείου Θήρας, Παντελής Χατζηγέρος, το πρόβλημα με τις φόλες έχει προσλάβει ανησυχητικές διαστάσεις τα τελευταία χρόνια, αφού κάποιοι εσκεμμένα γεμίζουν με δηλητήρια τις επιτρεπόμενες περιοχές κυνηγίου. Και συμπλήρωσε: "Αρκετοί είναι οι κυνηγοί που διακόπτουν άρον- άρον τις παγανιές τους και τρέχουν στους κτηνίατρους, μήπως και προλάβουν να σώσουν τα σκυλιά τους. Τα δηλητήρια τοποθετούνται είτε από άλλους κυνηγούς, που θέλουν να μείνουν μόνοι τους σε μια περιοχή, είτε από γεωργούς, είτε από κατοίκους χωριών που δεν θέλουν τους κυνηγούς στην περιοχή τους". Ο κ. Χατζηγέρος κάλεσε τους κυνηγούς και τους ευαισθητοποιημένους πολίτες να βοηθήσουν στον εντοπισμό όσων δολοφονούν σκυλιά, γιατί υπάρχει κίνδυνος, πέραν από τετράποδα, να χαθούν και ανθρώπινες ζωές.
ΦΛΑΣΑΚΙ
Πρώτες βοήθειες σε δηλητηριασμένο σκύλο
Ο κάθε κυνηγότοπος έχει κάποιο "ιστορικό" για φόλες και πρέπει οι κυνηγοί να το γνωρίζουν. Πρέπει, δηλαδή, να ξέρουν πότε, κατά το παρελθόν, χτύπησαν οι άνανδροι με τα δηλητήρια. Αν μία περιοχή διαπιστωθεί ότι έχει "βεβαρημένο ιστορικό", καλά θα κάνουν οι κυνηγοί να μην την προτιμήσουν. Πέραν από τα ανωτέρω, υπάρχουν και ορισμένα σημάδια που... φωνάζουν από μακριά ότι υπάρχει κίνδυνος για φόλες. Εάν, για παράδειγμα, πάει ένας κυνηγός σε κάποιο βιότοπο και δεχθεί φραστική επίθεση από τους ντόπιους ιδιοκτήτες των χωραφιών, κτηνοτρόφους και ντόπιους κυνηγούς ή αν πάει σε βιότοπο και τα σκυλιά του ξετρυπώνουν συνέχεια λαγούς, τότε πρέπει να έχει τα μάτια του δεκατέσσερα. Για να μην χάσετε, λοιπόν, τον πιστό σας σύντροφο, πριν τον κατεβάσετε από το αυτοκίνητο κάντε έναν έλεγχο στην περιοχή. Συνήθως, οι φόλες είναι σε δρόμους και σημεία όπου μπορεί να σταθμεύσει αυτοκίνητο. Για καλό και για κακό, κρατάτε τον σκύλο σας δεμένο, μέχρι να απομακρυνθείτε από το δρόμο και δέστε τον πάλι όταν επιστρέφετε στο αυτοκίνητο. Και επειδή η πρόληψη είναι καλύτερη από την καταστολή, κρίνεται σκόπιμο έως απαραίτητο, να έχουμε προμηθευτεί από τον κτηνίατρο ένα κουτί με τις πρώτες βοήθειες (εμετικές ενέσεις - ατροπίνη - κορτιζόνη) που θα χρησιμοποιήσουμε σε έκτακτη ανάγκη.
Η πρόκληση εμετού έχει αξία όταν γίνεται σε μικρό χρονικό διάστημα από την κατάποση του δηλητηρίου, δηλαδή πριν απορροφηθεί από το έντερο και φθάσει στο αίμα του ζώου.
Κάποιοι κυνηγοί δίνουν σε δηλητηριασμένα σκυλιά αλατόνερο, ξίδι ή λάδι. Σ' αυτή την περίπτωση, τα υγρά πρέπει να χορηγούνται σιγά-σιγά από το πλάι του στόματος του σκύλου, με το στόμα όχι ορθάνοιχτο, ώστε να μπορεί να καταπιεί, και ποτέ διά της βίας. Σε διαφορετική περίπτωση, αντί τα υγρά αυτά να πάνε στο στομάχι πάνε στην τραχεία και στους πνεύμονες, με αποτέλεσμα η κατάσταση του ζώου να επιδεινώνεται.
ΓΡΑΦΕΙ ΚΩΣΤΑΣ ΣΑΒΒΑ
Κωδικός άρθρου: 911982
ΠΟΛΙΤΗΣ - 28/11/2009, Σελίδα: 72
 |
Εμφάνιση/Απόκρυψη των σχολίων
